De Abdij van Langweer

15-01-2015

Na 6 jaar Wageningen en 10 jaar Amsterdam besloot ik 4 jaar terug op het Friese platteland te wonen. Ik ben bij die keuze ge´nspireerd door het werk van filosoof Roger Scruton, maar ook heidense filosofie waarbij je een verbintenis maakt met je leefomgeving in plaats van enkel kosmopolitisch te zijn. Een stukje gezonde afzondering, discipline, regelmaat en rust, nodig om productief te blijven, leende ik van de Benedictijner traditie. En ik wilde iets van het Droevendaal-gevoel uit Wageningen terug in mijn leven, een lekkere beestenboel waarbij je kippen in je achtertuin kunt houden, fruitbomen kunt planten en op je eigen kleine stukje aarde een groen paradijs maakt met bloeiende bloemen en zingende vogels. En de hop plant, het kruid dat abdes Hildegard von Bingen als eerste beschreef als bier-ingredient in de 12de eeuw.

De Abdij staat voor mijn natuurfilosofie van In My Back Yard (imby) waarbij je naar vermogen op je eigen leefgebied een territorium inricht waar je- soms tegen de moderniteit in met al haar tijdgebonden oppervlakkigheid en onbenulligheid- je eigen voorwaarden schept en de chaos buiten houdt. Waar tegel en grindtuin voor de onderhoudsarme hersenpan de norm is, richt je een groene oase in.

Je bakent je territorium af, en laat daarin toe wat wenselijk is. Plaatst een muur, om de plastic hysterie te weren, waar ik toch al jaren terug de televisie de deur uit schopte. Om hierin stand te houden is een zekere discipline nodig en regelmaat die je in de monastieke tradities terugvindt van christendom en boeddhisme, die mij bijzonder inspireren: vandaar ook, De Abdij.

Ik reserveer mijn gastenkamer voor mensen uit de (rand)stad, mediavolk en kennissen die even op het platteland op adem willen komen, en geef excursies langs tot de verbeelding sprekende plaatsen in het Friese landschap met een 'spirit of place': plaatsen met een magie waar je blijft terugkomen, die je verbeelding aanwakkeren. Zo bied je de ander de mogelijkheid even uit zijn kader te stappen, om met een nieuwe ervaring het oude weer anders te bezien. Zoals het ook mijn intentie is om het goede van zowel stad als platteland te combineren in de landelijke stad die Nederland uiteindelijk is.

Ik kreeg net al velduilen op bezoek, die hun dansvlucht voor mijn raam maakten, de sperwer bezoekt mijn achtertuin, de bloemen, vlinders en bijen sieren het voorjaar op en nieuwe legkippen (de oude vleeskippen zijn geslacht) bezorgen dagelijks scharreleieren. Een boslaan vlakbij de deur om te sporten, en zo wegen na 4 jaar de plussen op tegen de minnen.