Ecokathedraal: natuur is/heeft de tijd

08-05-2012

Ik bezocht dit weekend de Ecokathedraal van ecotect Louis le Roy bij het Friese Mildam. In 1982 kocht hij daar een stuk kaal boerenland, om met bouwafval een bouwwerk te bouwen, waarvan de natuur langzaam weer bezit neemt.

Sommige delen lijken op Anghkor Wat in Cambodja, de door jungle overwoekerde Hindoetempels. Het bouwwerk is nooit af, vrijwilligers van Stichting Tijd blijven bouwen. Aan de mate waarin planten hun plaats opeisen kun je het voortschrijden van de tijd zien. De natuur verdwijnt niet, zij wacht in een hoekje af om ons en onze bouwsels te overwoekeren, tot onze inspanningen onzichtbaar zijn.

De Ecokathedraal is mooi tegengif bij alle doemverhalen komende maand, als de Earth Summit in Rio plaatsvindt over de Convention on Biological Diversity. Tegelijk domineren dan traditionele doemverhalen in media van campagneclubs, vaak met beroep op ‘De wetenschap’. Aandachttrekkerij van geldbeluste campagnetypes die uit grootheidswaan ‘De Aarde’willen redden: ‘Het is 5 voor twaalf’, ‘de biodiversiteit verdwijnt’, hier is onze giro!

Ongeduldige stedelingen met progressieve pathologie, die zijn vergeten dat de natuur veel meer tijd heeft dan zij.

Misschien is dat de enige echt eenduidige definitie van natuur, uit de tientallen die er zijn: de tijd, een sluipend onkruid waartegen geen kruid gewassen is. Deze beelden laten zien wat ik bedoel.