Zelfvoorzienend leven door de crisis

01-12-12

Afgelopen tijd ben ik 3 trappistenabdijen afgereisd, Koningshoeven, Achelse kluis en West Vleteren. Abdijen boeien mij naast dranktechnische redenen – hun lekkere bier- vanuit twee principes die met de economische crisis aan relevantie winnen.

• De eerste: Meer eigen initiatief om zelfvoorzienender te leven in voedsel en financien (dat kun je opvatten in verschillende ruimtelijke schalen).

• De tweede: hoe verhoudt je jezelf tot een gemeenschap en je omgeving. Als kosmopolitisch toerist/sprinkhaan, barbaar, of als langere termijn investeerder.

Natuur- en landschapsbescherming begint met een bestendigde relatie tot de omgeving. De abdijen 'horen'in het lanschap, voegen iets toe. De Benedictijners met hun abdij verpersoonlijken het vestigen, bewerken, in cultuur brengen van de sedentaire landbouwer. Zij moesten traditioneel iets met hun omgeving doen, zich daartoe verhouden, wat men nu ‘duurzaam’noemt. Terwijl de stedelingen en kosmopolieten van nu dankzij fossiele brandstof overal en nergens kunnen leven. En na gedane zaken verder kunnen trekken, als de jager-verzamelaars van weleer.

West Vleteren verkoopt wereldberoemd bier, om zichzelf te onderhouden. Zij verstaan de principes van succesvolle marketing, als 'creeer je eigen mythe'en exclusiviteit. Mensen staan uren te wachten bij de bestellijn om twee houten kratjes te kopen, en nog eens in de file om het af te halen.

 













Onderste foto van Bijbel is in de abdijkerk van Koningshoeven, brouwers van La Trappe waar ik naar binnen glipte met camera, daaronder de Achelse Kluis in het Vlaams Brabantse ontginningslandschap van de Warmbeek: alle abdijen zijn zeer toeristische locaties, wat al aangeeft hoe aantrekkelijk mensen plekken en bouwwerken vinden die in het landschap horen: in plaats van zich daarvan te isoleren en er aan voorbij te gaan als een jachtige kosmopoliet.